Tradycyjna szwajcarska bankowość prywatna to podmioty niewielkie, skupiające swoją działalność na obsłudze klientów bogatych i bardzo bogatych (np. takich z listy Forbesa). Banki te są w stanie zrealizować każde finansowe życzenie klienta. Jest to formacja posiadająca nawet specjalny status prawny (podleganie tzw. prawu prywatnemu, nie zaś publicznemu), najdłuższą tradycję na rynku lokalnym i europejskim oraz uznaną reputację. Banki prywatne wniosły ogromny wkład w rozwój przemysłowy Europy, a nade wszystko były kreatorami bankowych standardów i siłą napędową rozwoju sektora finansowego. Banki prywatne zrzeszone są w Swiss Private Bankers Association (Stowarzyszenie Szwajcarskiej Bankowości Prywatnej) i uważane za najbardziej elitarne podmioty szwajcarskiej (niektórzy twierdzą, że także światowej) bankowości, potrafiące „uszyć” obsługę finansową - jak dobry angielski garnitur - na miarę potrzeb i możliwości klienta. Aby pojąć istotę tradycyjnej szwajcarskiej bankowości prywatnej, trzeba objaśnić określenie „bankier prywatny” (private banker), oznaczające przedsiębiorcę będącego równocześnie dostarczycielem kapitału i zarządzającym (menedżerem) przedsiębiorstwem bankowym. Właśnie ta cecha odróżniała bankierów prywatnych od „zwykłych” bankierów i banków, gdzie posiadacz kapitału tworzył bank, którego zarządzanie powierzał wynajętym fachowcom. Po konsolidacjach, nasilonych zwłaszcza po II wojnie światowej, liczba banków prywatnych ustabilizowała się na poziomie 14 podmiotów rozmieszczonych w Zurychu, Lozannie, Genewie i Bazylei. Wyjątkiem jest najstarszy działający prywatny bank szwajcarski - założony w 1741 r. Wegelin & Co - znajdujący się w miejscowości St. Gallen. Najmłodszym bankiem prywatnym w Szwajcarii jest założony w 1995 r. Reichmuth & Co mający siedzibę w Genewie.